fbpx

PiS uniemożliwia debatę ws. 447!

INFO: Konfederacja zorganizowała konferencję w związku z odwołaniem z porządku obrad Sejmu debaty ws. ustawy 447.

 

Politycy Konfederacji nie kryli oburzenia arogancją PiS.

– Jesteśmy w takiej sytuacji, że rząd RP pracuje razem z Izraelem i Stanami Zjednoczonymi nad tym, żeby zwrócić setki miliardów dolarów środowiskom żydowskim – powiedział WCz. Robert Winnicki.

Z kolei WCz. Marek Jakubiak stwierdził, że “PiS wycofując ten projekt z pierwszego czytania, daje paliwo wszystkim polakożercom pochodzenia żydowskiego i wszystkim tym, którzy uważają, że im się należy bezspadkowe mienie w Polsce”.

WCz. Piotr Liroy-Marzec zażądał “jasnego stanowiska zarówno od rządu, jak i prezydenta, że nie zgadzają się i przeciwstawiają się jakimkolwiek roszczeniom ze strony amerykańskiej i żydowskiej”.

 

Zobacz także: Konfederacja mówi PiS: Sprawdzam!

 

Źródło: facebook.com

39 thoughts on “PiS uniemożliwia debatę ws. 447!

  1. …no to jeszcze do kompletu tzw. Act #447 (niedługi):
    I jedna uwaga: “Holocaust”, pisane z dużej litery, jest rozumiany jako “Zagłada Żydów”. Nie Polaków, Rosjan, Czechów, Słowaków, Węgrów, itd. – tylko ŻYDÓW. Wszystkie sprawy finansowe dotyczą TYLKO Żydów.

    S. 447
    One Hundred Fifteenth Congress of the United States of America
    AT THE SECOND SESSION
    Begun and held at the City of Washington on Wednesday,
    the third day of January, two thousand and eighteen
    An Act To require reporting on acts of certain foreign countries on Holocaust era assets and related issues.
    Be it enacted by the Senate and House of Representatives of the United States of America in Congress assembled,

    SECTION 1. SHORT TITLE.
    This Act may be cited as the ‘‘Justice for Uncompensated Survivors Today (JUST) Act of 2017’’.
    SEC. 2. REPORT ON HOLOCAUST ERA ASSETS AND RELATED ISSUES.

    (a) DEFINITIONS
    .—In this section:

    (1) APPROPRIATE CONGRESSIONAL COMMITTEES
    .—The term
    ‘‘appropriate congressional committees’’ means—
    (A) the Committee on Foreign Relations of the Senate;
    (B) the Committee on Appropriations of the Senate;
    (C) the Committee on Foreign Affairs of the House of Representatives; and
    (D) the Committee on Appropriations of the House of Representatives.

    (2) COVERED COUNTRIES
    .—The term ‘‘covered countries’’
    means participants in the 2009 Holocaust Era Assets Conference that are determined by the Secretary of State,
    or the Secretary’s designee, in consultation with expert nongovernmental organizations, to be countries of
    particular concern relative to the issues listed in subsection (b).

    (3) WRONGFULLY SEIZED OR TRANSFERRED
    .—The term ‘‘wrongfully seized or transferred’’ includes confiscations,
    expropriations, nationalizations, forced sales or transfers, and
    sales or transfers under duress during the Holocaust era or
    the period of Communist rule of a covered country.

    (b) REPORT
    .—Not later than 18 months after the date of the
    enactment of this Act, the Secretary of State shall submit a report
    to the appropriate congressional committees that assesses and
    describes the nature and extent of national laws and enforceable
    policies of covered countries regarding the identification and the
    return of or restitution for wrongfully seized or transferred Holocaust era assets consistent with, and evaluated with respect to, the goals and objectives of the 2009 Holocaust Era Assets Conference, including—

    (1) the return to the rightful owner of any property,
    including religious or communal property, that was wrongfully
    seized or transferred;

    (2) if return of any property described in paragraph (1)
    is no longer possible, the provision of comparable substitute property or the payment of equitable compensation to the rightful owner in accordance with principles of justice and through an expeditious claims-driven administrative process that is just, transparent, and fair;

    (3) in the case of heirless property, the provision of property or compensation to assist needy Holocaust survivors, to support
    Holocaust education, and for other purposes;

    (4) the extent to which such laws and policies are implemented and enforced in practice, including through any applicable administrative or judicial processes; and

    (5) to the extent practicable, the mechanism for and an overview of progress toward the resolution of claims for United States citizen Holocaust survivors and United States citizen family members of Holocaust victims.

    (c) SENSE OF CONGRESS
    .—It is the sense of Congress that after the submission of the report described in subsection (b), the
    Secretary of State should continue to report to Congress on Holo-caust era assets and related issues in a manner that is consistent with the manner in which the Department of State reported on such matters before the date of the enactment of the Act.

    Speaker of the House of Representatives.

    Vice President of the United States

    and

    President of the Senate.

      1. Holokaustem nazwano próbę wymordowania narodu żydowskiego. Nie był to jedyny naród, który naziści chcieli wybić, podobnie było np. z Cyganami, którzy swój holokaust nazywają “porajmos”. Nie realizowano natomiast planu systematycznego wymordowania wszystkich Polaków. Nieliczni Polacy byli oczywiście represjonowani, nawet niektórzy wylądowali w Oświęcimiu, ale ich więzienie nie miało charakteru eksterminacji narodu, a represji wobec dawnych elit lub osób angażujących się przeciw okupantom, którzy stawali się więźniami politycznymi, wojennymi itd. Polaków zsyłano też na roboty przymusowe, nieraz do ciężkich katorżniczych robót, ale nadal nie po to, żeby ich zabić jako Polaków.

        1. Jeżeli Hitler chciał wymordować naród żydowski to w jaki sposób planował unicestwić żydów amerykańskich ? A co holokaustem Ormian ?

          1. Pewnie musiał by najpierw podbić kontynent Amerykański. A rzezi Ormian nie nazywa się Holokaustem, tylko Mec Jeghern.

        2. W planach hitlerowskiej III Rzeszy wobec Słowian mieliśmy zostać UNICESTWIENI JAKO NARÓD POLSKI w przeciągu 40-60 lat. Polecam wypowiedzi Hitlera z l.1942-1945 oraz praktyczną realizację tej wizji poprzez politykę Hansa Franka wobec Polaków. Działanie było obliczone na biologiczne wyniszczenie naszego narodu. Temu służyło to, że Polacy, jak ładnie piszesz, “niektórzy”, “wylądowali”, “nawet” w Oświęcimiu oraz zsyłanie do prowadzącej do śmierci pracy.
          Różnica polegała tylko na szybkości operacji: Żydów planowano wymordować w obozach koncentracyjnych, Polaków, czy szerzej: Słowian – po wykorzystaniu jako taniej, z upływem lat degenerującej się z uwagi na stworzone warunki socjalne siły roboczej. Czyli po prostu stopniowo zamęczyć pracą ponad siły. Sam nie wiem, co było “lepsze”.

          1. Tak, jak powiedziałem, nie realizowano w czasie okupacji hitlerowskiej planu eksterminacji narodu polskiego. Niewykluczone, że różne rzeczy mogły by być realizowane po uprzednim wymordowaniu Żydów, Cyganów innych pomniejszych narodów, wszak prawica zawsze potrzebuje jakiegoś wroga, tym nie mniej Słowianie nadal nazywani byli Aryjczykami – drugiej kategorii, ale Aryjczykami. Dokładniej to zapytaj swoich kolegów narodowców, bo to środowisko bardzo sympatyzowało przed wojną z Hitlerem, w ich zbiorowej pamięci na pewno nadal zachowała się nazistowska koncepcja hierarchii narodów, w której “biały” zajmuje szczyt, a Żyd lub Cygan to dno.

          2. “Aryjczycy drugiej kategorii” byli nimi do momentu, gdy można było liczyć na ewentualne wykorzystanie. Podobnie, pakt z Rosją był potrzebny tylko do momentu uporania się Niemców z państwami Zachodniej Europy. Liczenie na łaskę rasy “panów” po wygraniu przez Niemcy wojny byłoby co najmniej naiwne. Koncepcje Niemców, co dalej zrobić z Polakami, to jeden makabryczny wyścig pomysłów. Poniżej cytat z pisma dr E. Wetzela (źródło: Zeszyty Oświęcimskie 2) :

            “(…) 5. Szeroko przeprowadzona sterylizacja polskich warstw prymitywnych.
            Uzasadnienie: Postulatu tego oraz jego rezultatów nie można w żadnym wypadku porównywać ze skutkami metod eugeniki. Warstwy wyższe, społecznie wartościowe, można znacznie osłabić już w przeciągu kilku pokoleń przez zastosowanie środków podanych w punktach pod 1-4. Na skutek zarządzeń, godzących w rodzinę i jej sytuację gospodarczą, warstwy te zawierałyby małżeństwa dopiero bardzo późno, a i potem zmuszone by były świadomie ograniczyć liczbę potomstwa.
            Natomiast ucisk gospodarczy, stosowany wobec prymitywnych warstw, nie przeszkodzi im w produkowaniu licznego potomstwa. Temu niepożądanemu przyrostowi naturalnemu można położyć kres jedynie przez środki wypleniające. Ponieważ zaś warstwa ta najczęściej nie przedstawia w procesie pracy zbyt wielkiej wartości, można by, również z gospodarczego punktu widzenia patrząc, przyjąć odpowiedzialność za tę metodę. Oczywiście należałoby, stosując ją, zrobić szeroki użytek z pojęcia ‘chory dziedzicznie wzgl. społecznie niepotrzebny’. Rozchodzi się tutaj nie o negatywną metodę eugeniczną, lecz po prostu o sposób wyplenienia narodu”.

          3. No tak, a z drugiej strony działał Lebensborn, który odpowiednio aryjskie polskie dzieci germanizował, jakoś nikt nie widział problemu, że się niemieckie geny od tego popsują. Z żydowskim czy cygańskim dzieckiem to byłoby nie do pomyślenia. Koncepcje na pewno były różne, można bawić się w political fiction i zastanawiać, co by było, ale tego ostatecznie nie było, więc nie równajmy się teraz w cierpieniu z innymi narodami, które odczuły wojnę dotkliwiej od nas.

          4. Straty biologiczne Polski, wyrażone jako ułamek populacji przedwojennej to 17%. Nieszczęsne pierwsze miejsce na świecie… Kolejne to ZSRR – 14% (to 27 mln zabitych). Potem Litwa, Łotwa – też około 14%. Dalej Węgry ~6%.
            Niemcy, sprawca całego nieszczęścia – to 8% i 5,5 miliona zabitych (przy 6 mln Polaków).

            Materialnie – również I miejsce w przeliczeniu na mieszkańca. 40% majątku narodowego.
            Kultura – 43%.

            Żaden kraj nie był doświadczony dotkliwiej od nas.

            A potem nastały czasy powojenne, w pierwszych latach wcale dla nas nie lepsze.

          5. 17% to szacunkowa strata obywateli (!) Polski, do której wliczyłeś też polskich Żydów, a ja pisałem o narodach. W ujęciu etnicznym zginęło około 90% polskich Żydów, nie inaczej wyglądały straty tego narodu w pozostałych państwach okupowanych przez III Rzeszę i to ten naród został najbardziej dotkliwie doświadczony w czasie wojny.

          6. No, ja też pisałem o narodach. Tzn. założyłem, że Żydzi stanowili część narodu polskiego, tak samo jak mieszkający u nas inni obywatele polscy, a z pochodzenia Czesi, Rosjanie, Białorusini, itp. Teraz jednak okazuje się przy szacowaniu strat, że polscy Żydzi stanowili odrębny naród żydowski, nie polski. Trudno się w tym wszystkim połapać, chociaż jest to przykład potwierdzający opinię o braku asymilacji.
            W ujęciu etnicznym masz rację, światowe straty Żydów to 33%, czyli zginął co trzeci z nich. Podobny wskaźnik przyjmuje się dla Cyganów (Romów). Tylko wtedy statystyki wyglądałyby zupełnie inaczej, bo zamiast zliczać Polaków trzeba by zrobić podział na Górali Podhalańskich, Górali Pienińskich, Rusinów Karpackich, Kaszubów, Łemków, Bojków, itp.

          7. Żydzi byli obywatelami Polski, natomiast stanowili mniejszość narodową, etniczną i kulturową (obok innych mniejszości, jak Ukraińcy, Białorusini, Łemkowie, Bojkowie, Romowie itd.). Podział był oczywiście płynny, bo byli Żydzi tradycyjni, rozmawiający w jidysz i wyznający judaizm, ale byli też Żydzi spolszczeni, którzy ileś-tam pokoleń wstecz porzucili tradycje żydowskie i identyfikowali się jako Polacy. Hitlerowscy przyjaciele Twoich kolegów narodowców traktowali ich jednak nie inaczej, niż pozostałych Żydów. Obracając się w tym towarzystwie musisz szybko się nauczyć, że obywatelstwo i narodowość to nie to samo i lepiej dobrze zbadaj metrykę…

  2. Może najlepiej pełny tekst umowy z 1960 roku, nie jest jakiś specjalnie długi, każdy przeczyta i będzie wiedzieć, czy zasadne jest występowanie w roli adwokata Żydów, po co tracić czas na indywidualne komentarze:

    UKŁAD MIĘDZY RZĄDEM POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ
    I RZĄDEM STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI
    DOTYCZĄCY ROSZCZEŃ OBYWATELI STANÓW ZJEDNOCZONYCH
    Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki,
    pragnąc dokonąc uregulowania roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych do Polski
    oraz pragnąc dokonać postępu w stosunkach gospodarczych między obu krajami,
    uzgodniły co następuje:

    ARTYKUŁ I
    A. Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, zwany dalej Rządem Polskim, zgadza się zapłacić, Rząd Stanów Zjednoczonych przyjąć sumę $ 40.000.000,- w walucie Stanów Zjednoczonych na całkowite uregulowanie i zaspokojenie wszystkich roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych, zarówno osób fizycznych jak prawnych, do Rządu Polskiego z tytułu nacjonalizacji i innego rodzaju przejęcia przez Polskę mienia oraz praw i interesów związanych lub odnoszących się do mienia, które miało miejsce w dniu lub przed dniem wejścia w życie niniejszego układu.

    B. Zapłata przez Rząd Polski sumy $ 40.000.000,- będzie dokonana do rąk Sekretarza Stanów Zjednoczonych w dwudziesu rocznych ratach po $ 2.000.000,- w walucie Stanów Zjednoczonych, przy czym każda rata powinna być uiszczona w dziesiątym dniu stycznia, poczynając od dnia dziesiatego stycznia 1961 roku.

    ARTYKUŁ II
    Roszczeniami, o których mowa w artykule I i które są uregulowane i zaspokojone niniejszym układem, są roszczenia obywateli Stanów Zjednoczonych z tytułu:

    (a) nacjonalizacji i innego rodzaju przejęcia przez Polskę mienia oraz praw i interesów związanych lub odnoszących się do mienia;

    (b) przejęcia własności albo utraty używania lub użytkowania mienia na podstwaie polskich ustaw, dekretów lub innych zarządzeń, ograniczających lub uszczuplających prawa i interesy związane lub odnoszące się do mienia, przy czym rozumie się, że dla celów niniejszego ustępu data, w której tego rodzaju polskie prawa, dekrety lub inne zarządzenia zostały po raz pierwszy zastosowane do mienia;

    (c) długów przedsiębiorstw, które zostały znacjonalizowane lub przejęte przez Polskę i długów, które obciążały mienie znacjonalizowane, przejęte na własność lub inaczej przejęte przez Polskę.

    ARTYKUŁ III
    Suma zapłacona Rządowi Stanów Zjednoczonych w myśl artykułu I niniejszego układu zostanie rozdzielona w sposób i zgodnie z metodą podziału, zastosowanymi wedle uznania Rządu Stanów Zjednoczonych.

    ARTYKUŁ IV
    Po wejściu w życie niniejszego układu Rząd Stanów Zjednoczonych nie będzie przedstawiał Rządowi Polskiemu ani nie będzie popierał roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych do Rządu Polskiego, o których mowa w artykule I niniejszego układu. W przypadku gdyby takie roszczenia zostały bezpośrednio przedłożone przez obywateli Stanów Zjednoczonych Rządowi Polskiemu, Rząd Polski przekaże je Rządowi Stanów Zjednoczonych.

    ARTYKUŁ V
    A. Dla ułatwienia Rządowi Stanów Zjednoczonych rozdziału pomiędzy wnoszących roszczenia sumy mającej być zapłaconą przez Rząd Polski, Rząd Polski dostarczy na życzenie Rządu Stanów Zjednoczonych takich informacji lub dowodów zawierających szczegóły dotyczące własności i wartości mienia oraz praw i interesów związanych lub odnoszących się do mienia, jakie mogą być potrzebne lub odpowiadające temu celowi, a w przypadku gdyby takie informacje lub dowody zostały uznane za niewystarczające, zezwoli na zbadanie przez przedstawicieli Rządu Stanów Zjednoczonych, w zakresie dopuszczalnym przez przepisy polskie, mienia, do którego zgłoszono roszczenie, jako mienia znacjonalizowanego lub przejętego przez Polskę.

    B. W celu zabezpieczenia Rządu Polskiego przed możliwym dochodzeniem prawa za pośrednictwem krajów trzecich, lub w inny sposób, roszczeń uregulowanych układem, Rząd Stanów Zjednoczonych dostarczy Rządowi Polskiemu kopii wszelkich formalnych oświadczeń odnośnie roszczeń, jakie zostaną przedstawione przez wnoszących roszczenia oraz kopii decyzji dotyczących ważności i wysokości roszczeń.

    C. Odnośnie każdego roszczenia, które zostało przez Rząd Stanów Zjednoczonych uznane za ważne, Rząd Stanów Zjednoczonych dostarczy Rządowi Polskiemu oryginalne dokumenty odnoszące się do mienia znacjonalizowanego lub przejętego przez Polskę, z których wynika roszczenie, włączając akcje osób prawnych, stanowiące własność wnoszącego roszczenie, o ile całość mienia takiej osoby prawnej została znacjonalizowana lub przejęta przez Polskę. W przypadku gdy roszczenie nie będzie oparte na takich dokumentach, Rząd Stanów Zjednoczonych dostarczy Rządowi Polskiemu zwolnienie z zobowiązania podpisane przez wnoszącego roszczenie.

    D. Obydwa Rządy będą sobie wzajemnie dostarczać informacji lub udzielać pomocy w zakresie podanym w paragrafach A, B, C niniejszego artykułu, wedle procedury mającej być uzgodnioną pomiędzy obu Rządami.

    ARTYKUŁ VI
    W ciągu 30 dni po wejściu w życie niniejszego układu Rząd Stanów Zjednoczonych odwoła swoje zarządzenie blokujące wszelkie polskie mienie w Stanach Zjednoczonych.

    ARTYKUŁ VII
    Załącznik do niniejszego układu stanowi integralną część tego układu.

    ARTYKUŁ VIII
    Na dowód czego podpisani, zaopatrzeni we właściwe pełnomocnictwa przez swoje Rządy, złożyli podpisy na niniejszym układzie.

    Sporządzonow Waszyngtonie dnia 16 lipca 1960 r. w dwóch egemplarzach, każdy w językach polskim i angielskim, przy czym oba teksty są jednakowo idnetyczne.

    ZA RZĄD POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

    (tu podpis)
    Zakończenie tekstu układu PRL – USA z 1960, podpis Przedstawiciela Rządu PRL
    Zakończenie tekstu układu PRL – USA z 1960, podpis Przedstawiciela Rządu PRL.

    ZA RZĄD STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI

    (tu podpis)
    Zakończenie tekstu układu PRL – USA z 1960, podpis przedstawiciela Rządu USA
    Zakończenie tekstu układu PRL – USA z 1960, podpis przedstawiciela Rządu USA.

    ZAŁĄCZNIK
    A. Dla celów rozdziału przez Rząd Stanów Zjednoczonych sumy mjącej być zapłaconą przez Rząd Polski, „roszczeniami obywateli Stanów Zjednoczonych”, prawa i interesy związane i odnoszące się do mienia znacjonalizowanego, przejętego na własność lub inaczej przejetego przez Polskę, które od daty nacjonalizacji, przejęcia na własność lub innego przejęcia, do dnia wejścia w życie niniejszego układu, były nieprzerwanie, z zastrzeżeniem postanowień w paragrafach B i C niniejszego załącznika:

    (a) bezpośrednio własnością osób fizycznych będących obywatelami Stanów Zjednoczonych;

    (b) bezpośrednio własnością osób prawnych utworzonych na podstawie prawa Stanów Zjednoczonych, jednego z wchodzących w skład stanów lub ich innej jednostki politycznej, których pięćdziesiąt procent lub więcej kapitału akcyjnego lub udziałów majątkowych było własnością obywateli Stanów Zjednoczonych;

    (c) bezpośrednio własnością osób prawnych utworzonych na podstawie prawa Stanów Zjednoczonych, jednego z wchodzących w skład stanów lub ich innej jednostki politycznej, których pięćdziesiąt procent lub więcej kapitału akcyjnego lub udziałów majątkowych było własnością osób fizycznych będących obywatelami Stanów Zjednoczonych „…” bezpośrednio lub pośrednio poprzez udziały w jednej lub kilku osobach prawnych jakiejkolwiek narodowości;

    (d) pośrednio własnością osób fizycznych będących obywatelami Stanów Zjednoczonych lub osób prawnych utworzonych na podstawie prawa Stanów Zjednoczonych, jednego z wchodzących w skład stanów lub ich innej jednostki politycznej, poprzez udziały w osobach prawnych utworzonych na podstawie prawa Stanów Zjednoczonych, jednego z wchodzącycch w skład stanów lub ich innej jednostki politycznej, które nie zostały objęte wyżej kategorią (b) lub (c);

    (e) pośrednio własnością osób objetych wyżej kategorią (a), (b) i (c), poprzez własność kapitału akcyjnego lub bezpośrednich kapitałów majątkowych w osobach prawnych utworzonych na podstawie prawa polskiego, których jakakolwiek część mienia została przejęta przez Polskę lub w osobach prawnych utworzonych na podstawie prawa niemieckiego, których przeważająca część mienia została przejęta przez Polskę;

    (f) pośrednio własnościa osób objętych wyżej kategorią(d) poprzez własność osób prawnych, o których mowa w końcu zdania dotyczącego tej kategorii, kapitału akcyjnego lub bezpośrednio udziałów majątkowych w osobach prawnych utworzonych na podstawie prawa polskiego, których jakakolwiek część mienia została przejęta przez Polskę lub w osobach prawnych utworzonych na podstawie prawa niemieckiego, których przeważająca część mienia została przejęta przez Polskę, a które zaprzestały swej działalności; lub

    (g) pośrednio własnością osób objętych wyżej kategorią (a), (b) lub (d), mających interesy, które łącznie stanowią znaczną sumę przez każdą ilość osób prawnych zorganizowanych na podstawie prawa jakiegokolwiek kraju, których znaczna część mienia została przejęta przez Polskę, z wyjątkiem jednak interesów, które podlegają odszkodowaniu na mocy jakiegokolwiek innego układu międzynarodowego, w którym stroną jest Polska.

    B. Osoby „…” (kopia uszkodzona)
    z wchodzących w skład stanów lub ich innej jednostki politycznej, które zostały zreorganizowane w drodze postępowania sądowego, po tym, jak ich mienie lub kapitał i interesy odnoszące się do mienia zostały znacjonalizowane lub przejęte przez Polskę, będą uczestniczyły w sumie mającej być zapłaconą przez Rząd Polski tylko w takiej mierze, w jakiej kapitał akcyjny lub udziały majątkowe w takich osobach prawnych były w czasie nacjonalizacji lub innego przejęcia własnością osób fizycznych będących obywatelami Stanow Zjednoczonych, bezpośrednio lub pośrdenio poprzez udziały w jednej lub kilku osobach prawnych, utworzonych na podstawie prawa Stanów Zjednoczonych, jednego z wchodzących w skład stanów lub ich innej jednostki politycznej.

    C. Roszczenia oparte w całości lub części na własności nabytej po d”…” zastosowania dyskryminujących niemieckich zarządzeń, pozbawiających lub ograniczających prawa właścicieli takiej własności, będą partycypować w sumie mającej być zapłaconą przez Rząd Polski tylko w takiej części tych roszczeń, które były oparte na własności nabytej w tych warunkach.

    1. Ale czy to dotyczy obywateli amerykańskich, którzy byli tymi obywatelami w momencie nacjonalizacji własności? Co z obywatelami polskimi, którym zabrano własność a którzy obywatelami USA zostali później? Rzeczywiście, to jest niejasne.

      Ale w każdym razie cieszę się, że uważasz, że własność trzeba oddawać, tyle, że wszystkim, oprócz obywateli USA.

      1. Jeśli jakiś obywatel USA uważa, że został pominięty i należy mu się odszkodowanie, może zwrócić się z dokumentami utraconej rodzinnej własności zarówno do swojego rządu, jak i do sądu polskiego – na takich samych zasadach, jak robi to obywatel Polski. Nie widzę potrzeby traktowania Amerykanów, czy Żydów na specjalnych prawach.

        Poza tym, Izrael na przestrzeni 60 powojennych lat dostał 100 miliardów dolarów od Niemiec tytułem wyrównania szkód za Holocaust. Jeśli nie rozliczył się ze swoimi, to trudno. Polska nie ma w obowiązku pilnować żydowskich geszeftów.

        Mnie natomiast martwi, że uważasz za sprawiedliwe płacić wiele razy za to samo.

  3. Polska i Polacy skorzystali na przejęciu prywatnego mienia, więc odszkodowania są sprawiedliwe. Od kiedy prawica zaczęła popierać grabież poprzedzoną morderstwem? Z tego, co mi się wydaje, to nawet Dekalog tego zabrania i to w dwóch punktach.

    1. 1). W 1960 roku Polska zawarła z USA umowę odszkodowawczą (indemnizacyjną). W sprawie przejęcia mienia Polska przekazała 40 mln USD (na dzisiejsze ~25 x więcej, czyli miliard dolarów) na „całkowite uregulowanie i zaspokojenie wszystkich roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych, zarówno osób fizycznych, jak prawnych, do Rządu Polskiego”
      – i mamy dalej:
      „Po wejściu w życie tego układu Rząd Stanów Zjednoczonych nie będzie przedstawiał Rządowi Polskiemu ani nie będzie popierał roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych do Rządu Polskiego”.

      KONIEC I KROPKA.

      2). Żydzi Polski AD 1945 byli obywatelami POLSKI. Zatem mienie bezspadkowe trafia na mocy naszego prawa do skarbu państwa POLSKIEGO. Niby dlaczego miałoby na tym skorzystać państwo trzecie?

      KONIEC I KROPKA.

      Zatem, dlaczego uważasz, że sprawiedliwe jest:
      – jednostronna zmiana warunków umowy;
      – płacenie 2x za to samo;
      – płacenie podmiotowi nieuprawnionemu (państwo Izrael, nieistniejące przed 1948 r., ergo nieposiadające swoich obywateli w Polsce 1945 r.).

      Jedenaste przykazanie, specjalnie dla Żydów?

      1. Ta umowa z 1960 roku dotyczyła majątku spółek akcyjnych. I tego dotyczyło te odszkodowanie.

        Ustawa 447 nic nie mówi, że ktoś cokolwiek ma płacić państwu Izrael. Ustawa w ogóle nie uzależnia niczego od obywatelstwa ani narodowości. Mówi, że powinno się zwrócić majątek jego właścicielom, albo spadkobiercom, bez określania ich obywatelstwa i narodowości. W przypadku, gdy majątek przeszedł na własność państwa sugeruje przeznaczenie go na pomoc “ofiarom Holocaustu” również bez określania ich narodowości. Akurat ten punkt moim zdaniem państwo polskie wypełniło z naddatkiem, bo od 1945 roku leczy ofiary Holocaustu, wypłaca im renty i emerytury, utrzymuje muzea w Oświęcimiu i gdzie indziej itd.
        Tyle, że głównym problemem nie jest żaden “majątek bezspadkowy”, bo nigdy nie przeprowadzano żadnych postępowań sądowych, czy spadkobiercy są czy ich nie ma. Większość nieruchomości przejętych przez komunistów w 1945 roku ma nadal wpisanych do ksiąg wieczystych przedwojennych właścicieli. Chodzi o to, żeby właściciele czy raczej ich spadkobiercy mogli odzyskać swoją własność. I to jest problem, bo teraz tam są mieszkania komunalne, których mieszkańcy uważają, że należą się im mieszkania za minimalny czynsz, którego często i tak nie płacą.

        1. Zaraz na początku, w Artykule I Układu PRL – USA z 16. lipca 1960 r. czytamy:

          “Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, zwany dalej Rządem Polskim, zgadza się zapłacić, Rząd Stanów Zjednoczonych przyjąć sumę $ 40.000.000,- w walucie Stanów Zjednoczonych na całkowite uregulowanie i zaspokojenie wszystkich roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych, zarówno osób fizycznych jak prawnych, do Rządu Polskiego z tytułu nacjonalizacji i innego rodzaju przejęcia przez Polskę mienia oraz praw i interesów związanych lub odnoszących się do mienia, które miało miejsce w dniu lub przed dniem wejścia w życie niniejszego układu.”

          Stoi jak wół: OSÓB FIZYCZNYCH.

          Poza tym, sprawy prywatne można w Polsce dochodzić indywidualnie sądownie od lat.

          Następna rzecz: za utraconą własność Izrael otrzymał na mocy porozumienia z NRF z 1952 roku (Ben Gurion – Adenauer) ówczesne 3 miliardy marek. Te gigantyczne pieniądze zostały zapłacone Żydom przez kraj, który wywołał wojnę i mieści się w nim odszkodowanie ofiarom holocaustu za utracone mienie.
          Niezależnie od tego Niemcy płaciły cały czas Izraelowi odszkodowania, łącznie na kwotę około 100 miliardów dolarów.
          Teraz natomiast następuje kolejne podejście, aby za te majątki zapłacił jeszcze (trzeci) raz nasz kraj – Polska.

          1. Jarko, nie trać czasu na polemiki z sinceritasem, bo to pisowski troll. Od czasu jak przypisał Korwinistom odpowiedzialność za hiperinflację lat “80-tych nie traktuje człowieka poważnie. W tym wypadku masz 200% racji i niech ci “roszczeniowcy” spadają na szczaw.

          2. Czyta większe grono ludzi, mam nadzieję, więc czasami trochę się “wysilam” 🙂

          3. Co przypisałem? 😀 Jak już robisz jakieś wypominki z dupy (a przebiłeś w tym teraz moją żonę), to może powiedz dokładniej, o co chodziło, bo brzmi, jakbyś czegoś nie do końca zrozumiał..

          4. Napisałem co – przeczytaj jeszcze raz, albo poproś kogoś, kto nie ukończył edukacji w szkole podstawowej.

      2. Ad 1) A co mają do rzeczy roszczenia obywateli USA?
        Ad 2) O jakim płaceniu Izraelowi bredzisz?
        PS. czytasz czasami dokumenty, które komentujesz?

        1. Niestety, w ustawie #447 jasno podaje się: “US-citizens”:

          “(Sec. 2) This bill requires the Department of State to report to Congress assessing the national laws and enforceable policies of covered countries regarding the identification and return of, or restitution for, assets wrongfully seized or transferred during the Holocaust era, including:

          – the return to the rightful owner of wrongfully seized or transferred property, including religious or communal property, or the provision of comparable substitute property or the payment of equitable compensation;
          – the restitution of heirless property to assist needy Holocaust survivors; and
          – progress on the resolution of claims for U.S.-citizen Holocaust survivors and family members.”

          1. No to zwróć uwagę, że po U.S. Citizen masz “Holocaust survivors”, czyli np. polscy Żydzi, którzy przeżyli okupację, po wojnie wyemigrowali do Stanów (i w tym czasie PZPR znacjonalizował im majątek, a KORWiN nie chce oddać). Warto przy tym dodać, że ten dokument nie dotyczy jedynie Żydów obecnie posiadających amerykańskie obywatelstwo, to jest ostatni punkt z szerszej listy.

          2. KORWIN nie jest właścicielem sądów i w prywatnych kwestiach nie ma znaczenia, co chce, a co nie chce. Jak ktoś uważa, że należy mu się majątek w spadku – niech zgromadzi stosowne dokumenty i idzie się procesować. Nie dotyczy to rzecz jasna Żydów z obywatelstwem amerykańskim, gdyż ci zostali już uwzględnieni w umowie z 1960 roku (roszczenia wobec państwa polskiego są automatycznie przekierowywane na rząd Stanów Zjednoczonych).

            Osobną sprawą jest fakt, ze Żydzi, ci ocaleni z Holocaustu lub ich spadkobiercy – uzyskali już odszkodowanie za utracone mienie od Niemiec. No, ale jeśli prawo na to pozwala, że mogą po raz drugi zażądać odszkodowania, tym razem na drodze cywilnej od Polski – to trudno. Można oczywiście mieć zastrzeżenia natury moralnej, jak to jest występować o kasę dwukrotnie (lub trzykrotnie, jak trafił się obrotny gość) za to samo, w dodatku od państwa, które ucierpiało proporcjonalnie najwięcej w wyniku działań II WŚ, a jego obywatele odbudowali te majątki ze zniszczeń – ale prawo nie zajmuje się takimi dywagacjami.
            Mnie osobiście, jako że to są Żydzi, zupełnie to nie dziwi.

          3. jarko, celem ustawy 447 jest stworzenie raportu, na podstawie którego ma być określone mienie, co do którego roszczenia nie zostały zaspokojone. Ta ustawa nie dotyczy zresztą wyłącznie Polski. Poczekamy i zobaczymy, z czym przyjdą. Jak będą tam wymienione spełnione wcześniej roszczenia, to nie będziemy ich ponownie spełniać, natomiast jestem przekonany, że jest wiele roszczeń, które nie zostały spełnione. Na razie panikujesz.

          4. WSZYSTKIE roszczenia zostały spłacone przez Niemcy, podmiot, który wywołał II WŚ. Określono to jako zadośćuczynienie za straty w wyniku Holocaustu na wszystkich terenach, gdzie sięgała jurysdykcja III Rzeszy. A nie ulega chyba wątpliwości, że w wojennych latach 1939-45 Polska podlegała pod sądownictwo hitlerowskich Niemiec? Kierowanie dalszych roszczeń DO KOGOKOLWIEK oznacza płacenie po raz n-ty za to samo.
            Dlaczego więc jesteś “przekonany” (czy też: przez kogo), że nie spełniono wielu roszczeń?

            “Panikowanie”, to niewłaściwe słowo w języku polskim na fakt nagłaśniania sprawy.

          5. A na jakiej podstawie twierdzisz, że WSZYSTKIE roszczenia zostały spłacone przez Niemcy? Bo z tego, co widzę, “Twoja” strona ma jakieś strasznie problemy z czytaniem ze zrozumieniem, każdy przytaczany do tej pory dokument, był interpretowany niezgodnie z faktyczną treścią (ustawa 447, umowa między Polską a USA z 1960).

          6. Nie wysilaj się, sinceritas nie zna angielskiego, żadnego innego też zresztą.

    2. To jeszcze wytłumacz dlaczego należą się one instytucjom z USA? Czy gdybym stworzył instytucję w Kanadzie zrzeszającą ofiary niemieckich mordów dajmy na to rudych, to czy Polska musi płacić organizacji rudych za to, że Niemcy zabili innych rudach, którzy zostawili mienie bez spadkobierców w Polsce.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.